Bezuinigingen: Weert blijft op de pof leven

De richting die de gemeente op wil met de bezuinigingen wordt steeds duidelijker. Of nee, toch niet. De wijze waarop de gemeente wil bezuinigen is al langer bekend.  Je kunt het omschrijven als een beetje van dit en een beetje van dat.  De journalistiek noemt  het de kaasschaafmethode. De wethouder van financiën is het niet eens met deze term. De wethouder is van mening dat er bij 10% bezuinigen op het een en ander sprake is van dikke plakken. Conclusie is dat het college de snijdikte van de kaasschaaf heeft bijgesteld. Kortom, er worden geen keuzes gemaakt en er wordt niet kritisch gekeken naar de uitgaven.  Ook een papieren bezuiniging wordt toegepast of nog erger: de problemen worden naar de toekomst doorgeschoven. 

Kijken we bijvoorbeeld naar de voorgestelde algemene bezuinigingen dan is te zien dat de rentetoerekening aan de reserves en voorzieningen wordt verminderd van 4% naar 2%.  Dit houdt in dat de gemeente minder geld aan de reserveringen en voorzieningen  toevoegt. Op de balans wordt er zodoende een bezuiniging gecreëerd. Als je dit 10 jaar volhoudt, dan is het gereserveerde bedrag substantieel lager uitgevallen dan tot op heden was begroot en noodzakelijk was.  Dit geld is nodig om uitgaven in de toekomst te kunnen dekken. Uitgaven die al vastgesteld zijn. Stel dat de gemeente van plan is om een fietspad op te knappen  en dat dit € 400.000,00 kost. Volgens planning zal het werk plaatsvinden in 2015. Nu wordt er jaarlijks 4% van € 400.000,00 is € 16.000,00 extra gereserveerd. Dit moet omdat alles duurder wordt. Denk aan de inflatie, lonen en andere kosten.

Over 4 jaar heeft de gemeente dus een potje van € 464.000,00. Hiermee kan het fietspad worden opgeknapt. Nu wil het college maar € 8.000,00 per jaar aan rente bijschrijven. Over 4 jaar heeft de gemeente dan slechts € 432.000,00 gereserveerd om het fietspad op te knappen. Er kan dan een tekort ontstaan van € 32.000,00 en dat bedrag moet in 2015 worden opgebracht. ( Door het miljoenen bedrag aan reserves en voorzieningen gaat het hier om tonnen)  In 2015 zal het dan zittende college moeten constateren: Wij hebben geen geld. Wij moeten bezuinigen. We moeten de ozb verhogen. Kortom, door deze maatregelen schuift het college de huidige problemen naar de toekomst.

Men maakt geen keuzes. En het is mogelijk om keuzes te maken met antwoorden op een aantal essentiële vragen: Wat moet de gemeente wel  en niet subsidiëren, ( er worden subsidies verleend van enkele euro’s  waarvoor een substantieel  deel van het  ambtenarenapparaat wordt ingezet) hoe kunnen de sportfaciliteiten effectiever gebruikt worden, welke samenwerkingsverbanden zijn effectief of overlappen elkaar, ( Hoge DUNK en GOML, VVV en TROM) welke activiteiten kunnen verzelfstandigd worden of kunnen als commerciële onderneming worden voortgezet ( Bosuil, Het Munt Theater, Keenter Hart) .

Vincent van Brussel

Deel via: